Układ słoneczny

Merkury

Merkury - najmniejsza i położona najbliżej słońca planeta Układu Słonecznego, była znana już cztery tysiące lat temu. W dziewiętnastym wieku przed naszą erą odkryli ją Babilończycy. Obecną nazwę zawdzięcza swojemu szybkiemu ruchowi wokół Słońca, co spowodowane jest krótką w porównaniu do innych planet orbitą. Dlatego Rzymianie wybrali dla niej imię posłańca bogów - Merkurego. Z tego samego powodu jest z Ziemi zawsze widoczna blisko Słońca i można ją zastać tuż przed jego wschodem albo po zachodzie. Czas jej obiegu wokół Słońca wynosi osiemdziesiąt osiem dni, zaś obrót wokół własnej osi trwa ich pięćdziesiąt dziewięć. Bliskość Słońca powoduje również ogromną amplitudę występujących na niej temperatur. W dzień wynosi ona ponad trzysta stopni Celsjusza, z kolei w nocy spada do dwustu stopni poniżej zera. Choć sama planeta nie posiada satelitów, jej powierzchnia podobna jest do Księżyca - pokryta jest licznymi kraterami uderzeniowymi, część z nich pochodzi także z wybuchów wygasłych miliard lat temu wulkanów. Najbardziej znany krater Merkurego to Caloris Basin - meteoryt, który uderzył w ziemię około czterech miliardów lat temu był tak ogromny, że spowodował wypiętrzenie wokół krateru podwójnego łańcucha gór o średnicy półtorej tysiąca kilometrów. Atmosfera Merkurego wprawdzie zawiera tlen, jednak jej gęstość jest bliska uzyskiwanej w laboratoriach próżni. Grawitacja planety jest tak mała, że uwolnione z wnętrza planety cząsteczki gazów nie są przez nią zatrzymywane i ulatują w przestrzeń kosmiczną.